Lieve Hannie, kinderen, kleinkinderen en verdere familie,
Hierbij willen we jullie condoleren met het verlies van Ernö.
Ik ben een goede vriendin van Mada en heb de berichten van zijn ziekte en van zijn overlijden via haar vernomen.
We ontmoetten Ernö en jou, Hannie, jarenlang op verjaardagen en andere gelegenheden bij Mada en Bart. Ik, Sjoerd en de kinderen vond het altijd hele fijne en bijzondere ontmoetingen en we hadden zulke fijne en leuke gesprekken.
Toen Mada mij vorig jaar vertelde dat Ernö ernstig ziek was, trof mij dit enorm. Ik heb veel aan hem gedacht en hoopte dat hem en jullie nog zo veel moois en zoveel tijd samen gegund zou worden. We hebben zo ontzettend veel bewondering voor de dappere strijd die hij heeft gevoerd.
We hebben met heel veel droefheid het bericht over zijn overlijden ontvangen.
We vonden Ernö zo'n ontzettend fijne, aardige, lieve, hartelijke, oprechte en positieve man. Zijn enthousiasme en interesse voor alles om hem heen waren heel aanstekelijk, net als zijn humor. Hij kon ook met zoveel trots en liefde vertellen over zijn zoons en kleinkinderen en gaf zo ontzettend veel om jullie allemaal. Zijn liefde voor jou, Hannie, en voor al zijn dierbaren om hem heen, waren altijd zo overduidelijk. En hij genoot zo intens van alles om hem heen.
En al zagen we hem niet zo vaak: We zullen hem nooit vergeten en we zullen hem heel erg missen. We zullen onze fijne herinneringen aan hem koesteren. Hij was echt zo'n ontzettend fijne man, met zoveel oprechte aandacnt voor zijn medemens en voor hen die hem dierbaar waren. Echt een heel bijzonder mens. En zo zal hij ook altijd in onze herinnering blijven. We zijn blij dat we hem hebben leren kennen. Onze kinderen herinneren zich Ernö ook als een hele fijne, lieve, aardige, opgewekte, hartelijke, humoristische man.
We hopen dat jullie heel veel kracht en steun bij elkaar zullen vinden en alle fijne, mooie en fantastische herinneringen zullen koesteren.
We wensen jullie heel veel kracht, sterkte en liefde.
Heel veel liefs,
Simone van Lingen, Sjoerd Postma, Milou en Rutger
No comments:
Post a Comment